niedziela, 25 sierpnia 2013

O historii herbaty i nie tylko

Buddyjski święty Bodhidharma, który postanowił medytować przez siedem lat bez chwili przerwy; by pohamować senność, obciął sobie powieki. Tam, gdzie upadały, wyrosły dwa krzewy nowej rośliny - odpędzającej sen herbaty.  Ta dość okrutna legenda potwierdza fakt, iż pobudzające właściwości herbaty znane były od tysiącleci. Prawdopodobnie już w 274 roku p.n.e pił ją chiński cesarz Chen Nung. Ale prawdziwy triumf herbaty nastąpił w V wieku naszej ery, kiedy to Chińczycy do perfekcji doprowadzili sposób jej parzenia i podawania. w połowie VIII wieku powstał swoisty kodeks: "Święta księga herbaty" spisana przez Lu Yu. Dzięki mnichom buddyjskim zaczęto pić ją w Japonii, Nepalu i Tybecie. Europejczycy mogli skosztować herbaty dopiero w XVII wieku. Suszone listki egzotycznego krzewu przywieźli z zamorskich podróży Holendrzy, ale to Rosjanie i Anglicy pierwsi docenili walory sporządzanego z nich naparu.  
Tutaj mała uwaga! 
Herbatę pijmy po posiłku, bo zawarte w niej szczawiany, garniki (taniny) oraz fityniany utrudniają wchłanianie żelaza, magnezu i wapnia. Drażnią też przewód pokarmowy, dlatego jeśli mamy wrzody lub nadkwasotę żołądka, nie pijmy mocnego naparu. Możemy dodać do niego mleko, które złagodzi działanie garbników. Tanina ma jednak właściwości antybakteryjne, dlatego filiżanka herbaty złagodzi biegunkę. Jeśli cierpimy na choroby serca lub bezsenność, unikajmy mocnego naparu, ponieważ może nadmiernie pobudzić. 

Na jakie rodzaje herbat możemy natrafić?

Herbata czarna - pobudzenie
Liście są poddane fermentacji.  Podczas tego procesu herbata zyskuje kolor i aromat. Niestety, traci tez wtedy część cennych flawonoidów. Czarna herbata pobudza i poprawia nastrój. Usuwa też zmęczenie i poprawia koncentrację. Jej suszone liście zawierają nawet trzy razy więcej kofeiny niż kawa, jednak napar ma jej dwa razy mniej. Kompresy z mocnego naparu łagodzą opuchliznę i usuwają zmęczenie oczu. 

Czerwona herbata - odchudzanie
Inaczej nazywana Pu-Erh, jest jak wino wśród herbat, ponieważ leżakuje i dojrzewa od 5 do 6 lat. Zawarte w niej flawonoidy pobudzają przemianę materii. Zwiększają też wydzielanie soków trawiennych i sprawiają, że przewód pokarmowy lepiej pracuje. Za jej barwę odpowiedzialne są liście, które nie są łamane podczas fermentacji. Wtedy ich brzegi nabierają czerwonego koloru. 

Biała - młodość
Powstaje z najdelikatniejszych części krzewów drzewa herbacianego.   Ma bardzo jasny kolor, ponieważ w zrywanych wcześnie pączkach nie ma jeszcze zielonego barwinka, chlorofilu. Po zbiorach pozwala im się zwiędnąć, później pączki są suszone. Herbata biała zapobiega starzeniu, ponieważ zawiera dużo cennych flawonoidów.

Zielona - długowieczność
  Liście zielonej herbaty od razu po zebraniu podgrzewa się na parze  i suszy. Nie są poddawane fermentacji, więc zachowują wszystkie cenne przeciwutleniacze. Zielona herbata ma dwa razy więcej cennych flawonoidów niż czarna. Jeden z nich, EGCG (epigalokatechina), ma wyjątkowe właściwości. Niektórzy naukowcy uważają ją za najważniejszą odkrytą substancję, która broni przed rakiem. EGCG zapobiega rozmnażaniu się komórek nowotworowych, ponieważ zatrzymuje wytwarzanie urokinazy, czyli enzymu, dostarczającego do nich substancje odżywcze. 

A Ty, którą herbatę wybierzesz na co dzień?  My już wybraliśmy, zieloną, ponieważ uważamy ją za najlepszą herbatę z wyżej wymienionych.

Źródło zdjęcia: http://openphoto.net/gallery/image.html?image_id=26169

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Dziękujemy za każdy pozostawiony komentarz!
Anonimie, bardzo Cię prosimy, podpisz się imieniem lub nickiem, będzie nam łatwiej Ci odpowiedzieć.

Miłego dnia życzy :-)
ZdrowoNaturalnie.pl

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Copyright © 2016 ZdrowoNaturalnie.pl , Blogger