sobota, 21 czerwca 2014

Terapia kwiatowa doktora Edwarda Bacha

Wynalazcą terapii kwiatowej był brytyjski lekarz (bakteriolog, patolog, homeopata) Edward Bach (1886-1936), który poświęcił większą część swojego życia, szukając naturalnego środka, zdolnego uzdrawiać przyczynę wszelkich dolegliwości - stan psychiczny pacjenta. Po przeprowadzeniu licznych obserwacji zauważył, że wewnętrzne napięcie, spowodowane różnymi stanami psychicznymi (np. strachem, niepokojem, frustracją, zniecierpliwieniem, gniewem, rezygnacją, przygnębieniem, poczuciem winy, żalu, tęsknoty lub osamotnienia) objawiają się często w ciele fizycznym jako określona dolegliwość (np. wrzód żołądka, bóle głowy, nadciśnienie, egzema, astma itp.). Dlatego też Bach traktował wszelkie negatywne stany psychiki jako przyczynę dysharmonii, a dolegliwość w ciele jako jej wynik. Usunięcie i stłumienie samych symptomów (np. poprzez podanie tabletki przeciwbólowej) nie jest wystarczające, gdyż należy przede wszystkim uzdrowić źródło choroby, które powstaje w umyśle.


http://www.tiszaivandor.com/wp-content/uploads/2012/10/flower-therapy.jpg


W celu uzdrowienia przyczyn chorób - czyli negatywnych stanów psychicznych - Bach posłużył się ekstraktami, które pozyskał metodami homeopatycznymi z dziko rosnących kwiatów. Jego metoda zaczęła przynosić rewelacyjne efekty.

Odkrywanie wszystkich 38 esencji było dla Bacha długim procesem. Swoje eksperymenty przeprowadzał w wiejskiej okolicy Oxfordshire, gdzie kupił dom - obecne Centrum w Mount Vernon. Doktor Bach odkrył i stworzył zestaw 38 esencji kwiatowych. Za wyjątkiem paru, wszystkie pochodziły z okolicznych terenów. Swój zestaw 38 esencji podzielił na siedem grup w zależności od występujących u pacjenta stanów psychicznych:

1. strach, lęk;
2. niepewność;
3. brak zainteresowania otoczeniem;
4. samotność;
5. nadwrażliwość na wpływy zewnętrzne;
6. przygnębienie, rozpacz i zwątpienie;
7. nadopiekuńczość i nadmierna troskę o innych.

Doktor Bach zastanawiał się nad sposobem wykorzystania potencjału energetycznego danej rośliny w terapii. Wpadł na pomysł, który nazwał "metodą słoneczną". Polegał on na umieszczeniu świeżo zerwanych, dojrzałych kwiatostanów w szklanej miseczce i wystawieniu jej na trzy godziny na działanie słońca (tak blisko rośliny - matki, jak to możliwe). Metoda okazała się w pełni skuteczna - kwiaty pozostawione w wodzie na skutek działania promieni słonecznych przekazywały jej swoją energię. Do wody, nasyconej w ten sposób kwiatowymi wibracjami, dodawana była brandy jako środek konserwujący.

W przypadku niektórych drzew oraz kwiatów rozpoczynających swe kwitnienie wczesną wiosną, kiedy słońce nie było wystarczająco silne do zastosowania metody słonecznej, Doktor Bach stosował "metodę termiczną". Krótkie gałązki z kwiatami lub baziami, zamoczone w wodzie, poddawał działaniu ognia, dzięki czemu osiągał taki sam efekt, jak w pierwszym przypadku.

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Dziękujemy za każdy pozostawiony komentarz!
Anonimie, bardzo Cię prosimy, podpisz się imieniem lub nickiem, będzie nam łatwiej Ci odpowiedzieć.

Miłego dnia życzy :-)
ZdrowoNaturalnie.pl

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Copyright © 2016 ZdrowoNaturalnie.pl , Blogger